Je tweede strijd na tegenslag.

TEGENSLAG.

De eerste pijn is onvermijdelijk.

De strijd daarna niet.

Vroeg of laat worden we geconfronteerd met ziekte, verlies, relatieproblemen, financiële tegenslag of een ingrijpende teleurstelling op het werk.

Na de eerste pijn begint vaak een tweede strijd. We blijven vechten tegen iets wat niet meer ongedaan gemaakt kan worden.

Ik zie het in mijn praktijk en herken het ook bij mezelf. Dan begint het innerlijke gesprek:

Dit had niet mogen gebeuren.

Waarom overkomt mij dit?

Ik heb gefaald.

Mijn leven had anders moeten lopen.

Sommigen proberen aan die pijn te ontsnappen. Ze zoeken verlichting in alcohol, medicijnen, sociale media, gokken, winkelen, seks of andere vormen van afleiding.

Anderen gaan harder werken, meer controleren of eindeloos piekeren.

Dat is menselijk.

Hoe moeilijk dat ook is, probeer jezelf eens rustig te zeggen:

“Het is zoals het is. Het kan niet anders zijn, anders zou het anders zijn.”

Niet omdat je de tegenslag goedkeurt.

Maar omdat het is gebeurd.

Acceptatie betekent niet dat je iets goedkeurt.

Ook niet dat je opgeeft.

Het betekent dat je stopt met vechten tegen iets dat al heeft plaatsgevonden.

Pas dan kun je weer verstandig handelen.

Het leven kan keihard zijn.

Bespaar jezelf de tweede strijd.